• Κυριάκος Μάτσης – Ο Αγωνιστής, ο οραματιστής

    12249726_523812694447789_8756411413967090983_nΛονδίνο, 19 Νοεμβρίου 2017

    Σαν σήμερα την 19ην Νοεμβρίου του 1958 δολοφονήθηκε από τους Βρετανούς αποικιοκράτες στο κρησφύγετο του στο Κάτω Δίκωμο, ο ήρωας της ΕΟΚΑ Κυριάκος Μάτσης, ο αγωνιστής της παντοτινής ιδέας της Ένωσης με την Ελλάδα.

    Ο Κυριάκος Μάτσης γεννήθηκε την 23η Ιανουαρίου 1926 στο Παλαιχώρι, όπου και παρέμεινε μέχρι τα 13 του χρόνια. Έφυγε από το Παλαιχώρι για να φοιτήσει στο Γυμνάσιο Αμμοχώστου όταν εκεί γνώρισε τον Αθάνατο υπαρχηγό της ΕΟΚΑ Γρηγόρη Αυξεντίου. Στο τέλος της αποφοίτησης του από το Γυμνάσιο βρήκε δουλειά στην Αμμόχωστο ως υπάλληλος σε τμήμα Ξυλείας και Υλικών οικοδομής και σαν αρθρογράφος στην τοπική εφημερίδα «Ακρόπολις».

    Το 1946 φεύγει για την Θεσσαλονίκη για να σπουδάσει στο Τμήμα Γεωπονίας. Εκεί εξακολουθεί να αρθρογραφεί στην Εφημερίδα Νέα Αλήθεια. Δημιουργεί την Εθνική Φοιτητική Ένωση Κυπρίων Θεσσαλονίκης μέσω της οποίας ενημέρωνε την ελλαδική κοινωνία για την αποικιοκρατία στην Κύπρο και τον πόθο του Κυπριακού Ελληνισμού για Ένωση με την Ελλάδα.

    Ιούλιος του 1952. Ο Κυριάκος Μάτσης επιστρέφει στην Κύπρο και με το ξέσπασμα του αγώνος της ΕΟΚΑ το 1955 βρίσκεται στην πρώτη γραμμή του απελευθερωτικού αγώνα. Το 1956 συλλήφθηκε από τις Βρετανικές αρχές. Κατά την διάρκεια της ανάκρισης ο κυβερνήτης Χάρτινγκ του πρόσφερε το αστρονομικό ποσό του μισού εκατομμυρίου λιρών για να αποκαλύψει που βρισκόταν ο Διγενής. Ο Μάτσης απάντησε με το Θρυλικό ΄΄Ου περί χρημάτων των αγώνα ποιούμεθα, αλλά περί αρετής΄΄. Ο Μάτσης κράτησε άθικτη την ελληνική τιμή και τον όρκο της ΕΟΚΑ, αναδεικνύοντας την αγνότητα του αγώνα και τον πόθο για Ένωση και λευτεριά.

    Μεταφέρθηκε στα κρατητήρια Κοκκινοτριμιθιάς απ΄ όπου δραπέτευσε στις 13 Σεπτεμβρίου του ιδίου χρόνου όπου διορίστηκε τομεάρχης Κερύνειας. Δύο χρόνια μετά, μετά από προδοσία, οι Βρετανοί στρατιώτες ανακαλύπτουν και περικυκλώνουν το κρησφύγετο του ήρωα. Οι αποικιοκράτες, μη μπορώντας να προσεγγίσουν, δολοφόνησαν το Μάτση ανατινάζοντας το κρησφύγετο του με χειροβομβίδα. Το κρησφύγετο του διαλύεται αλλά η ψυχή του παραμένει αθάνατη στις μνήμες μας φωτίζοντας μας και δείχνοντας μας τι εστί φιλοπατρία και αυτοθυσία. Το λείψανο του Κυριάκου Μάτση θάφτηκε στις κεντρικές φυλακές μαζί με το λείψανο του απαγχονησθέντα ήρωα Ανδρέα Ζάκου.

    ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΚΥΡΙΑΚΟΥ ΜΑΤΣΗ ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΓΟΝΕΙΣ ΤΟΥ.

    ΄΄Πιστεύουμε ότι κάθε θυσία μας δεν πηγαίνει άδικα και εσείς να είστε περήφανοι για μας. Αν ο καλός θεός μας επιφυλλάση την λαμπρήν τύχη να δώσωμεν την ζωήν μας για την πατρίδα, τότε η χαρά σας πρέπει να είναι απέραντη. Δεν ξέρω αν μπορεί να ονειρευτεί ένας άνθρωπος καλύτερη τύχη από αυτήν. Και δεν μπορώ να σκαφθώ γονείς που να είναι πιο περήφανοι παρά για τα παιδιά τους που έπεσαν για την πατρίδα΄΄.

    Ως ΜΕΤΩΠΟ Κυπρίων Φοιτητών Ηνωμένου Βασιλείου θυμόμαστε και τιμούμε τη μνήμη του ήρωα Κυριάκου Μάτση. Η ανιδιοτελής θυσία του Κυριάκου Μάτση, αποτελεί φωτεινό παράδειγμα για τους νέους του σήμερα οι οποίοι οφείλουν να αντλήσουν δύναμη μέσα από το ήθος και τη φιλοπατρία του συνεχίζοντας τον αγώνα για την απελευθέρωση της σκλαβωμένης πατρίδας μας. Στεκόμαστε μικροί μπροστά στο μεγαλείο της ανδρείας και του έργου του. Εμπνεόμαστε από τη δράση του και υποσχόμαστε πως θα αγωνιζόμαστε αδιαλείπτως για την ελευθερία αυτού του τόπου, με πρότυπο την αγάπη του προς την πατρίδα και τη δικαιοσύνη.

    Γραφείο Τύπου
    ΜΕΤΩΠΟ Κυπρίων Φοιτητών Ηνωμένου Βασιλείου.

     

  • Πολυτεχνείο – Σύμβολο Φοιτητικών Αγώνων

    73699755Λονδίνο, 17 Νοεμβρίου 2017

    Συμπληρώνονται φέτος 44 χρόνια από τη μέρα που οι φοιτητές στην Αθήνα απαίτησαν Ψωμί-Παιδεία-Ελευθερία. Τόλμησαν να διεκδικήσουν το αυτονόητο από τη Χούντα των Συνταγματαρχών, την Δημοκρατία, όσο μη ρεαλιστικό κι αν φαινόταν την τότε εποχή. Στις 14 Νοεμβρίου του 1973, μια ομάδα φοιτητών προχωρεί στην κατάληψη του Πολυτεχνείου στην Αθήνα, η οποία μέχρι τις 16 Νοεμβρίου 1973 είχε μετατραπεί σε μια παλλαϊκή διαδήλωση κατά του δικτατορικού καθεστώτος των Συνταγματαρχών απαιτώντας τη πτώση της δικτατορίας. Η κατάσταση δεν μπορούσε να διαλυθεί από την αστυνομία, κάτι που οδήγησε τον δικτάτορα Παπαδόπουλο να διατάξει την επέμβαση του Ελληνικού Στρατού ούτως ώστε να τερματίσει την εξέγερση, έχοντας ως αποτέλεσμα την πτώση της πύλης του Πολυτεχνείου από τεθωρακισμένο του Ελληνικού Στρατού και εν συνεχεία το κυνηγητό και συλλήψεις από τις δυνάμεις ασφαλείας κατά των φοιτητών, πολλοί εκ των οποίων τραυματίστηκαν και άλλοι έχασαν τη ζωή τους.

    Οι φοιτητές έδειξαν τον δρόμο στον ελληνικό λαό, σφυρηλατώντας έτσι την αγωνιστικότητα που διέπει το φοιτητικό κίνημα στον ευρύτερο ελληνικό χώρο μέχρι και σήμερα. Δεν ήταν «ονειροπόλοι», ούτε «ρομαντικοί». Αντιθέτως, αντιλαμβάνονταν το επικίνδυνο της κατάστασης, αλλά αυτοί παρέμειναν ατάραχοι στις θέσεις τους, πολεμώντας για τα ιδανικά τους.  Δεν υποχώρησαν σε κανένα «οδυνηρό συμβιβασμό», δεν υπέκυψαν ούτε στον εκβιασμό, ούτε στο ξεπούλημα διαχρονικών ιδανικών. Δε συμβιβάστηκαν σε με τις λεγόμενες “ρεαλιστικές” και “εφικτές” λύσεις, αλλά πάλεψαν για το Δίκαιο της Ελευθερίας και της Δημοκρατίας. Ήξεραν ότι ‘Θέλει αρετήν και τόλμην η Ελευθερία’, καθώς διδάχθηκαν από τους Έλληνες προγόνους τους. Κυρίως όμως ήξεραν πως χρειάζεται αίμα και θυσίες, προτάσσοντας έτσι τα στήθη τους απέναντι στον φασισμό της δικτατορίας.

    Μόνο απογοήτευση και αποτροπιασμό προκαλούν συγκεκριμένοι κύκλοι οι οποίοι κατάφεραν και έκτισαν τις πολιτικές τους καριέρες εκμεταλλευόμενοι τον αγώνα των φοιτητών. Η περιβόητη μεταπολίτευση αντί να οδηγήσει την Ελλάδα σε μια βιώσιμη ευμάρεια, οδήγησε το λαό στη σημερινή λυπηρή οικονομική, και όχι μόνο, αθλιότητα αποτελώντας ντροπή για τη σημερινή επέτειο. Άτομα τα οποία ενώ ανέλαβαν το ελληνικό κράτος σε καίριο σημείο, προώθησαν τα προσωπικά τους συμφέροντα, καπηλεύτηκα την εμπιστοσύνη του ελληνικού λαού και δημιούργησαν ένα δυσλειτουργικό σύστημα διαφθοράς, ηττοπάθειας, λαϊκισμού, πνευματικής και πολιτιστικής φτώχειας, ένα φρούριο εθνικού ενδοτισμού.

    Επίσης, προκαλεί οργή το γεγονός πως ο χώρος της ευρύτερης αριστεράς, κατά κύριο λόγο, καπηλεύεται και μυθοποιεί τη συγκεκριμένη εξέγερση, για να αποκτήσει λόγο ύπαρξης. Οι αριστεροί του σήμερα, εμφανίζονται ως οι αυθεντίες της Δημοκρατίας, τη στιγμή που η βαθύτατη αντιδημοκρατική, ολοκληρωτική και απολυταρχική σκέψη χαρακτηρίζουν τις χρεοκοπημένες από την ιστορία ιδεοληψίες τους.

    Για αυτούς, τα γεγονότα του Πολυτεχνείου δεν είναι μνημείο αντίστασης και δημοκρατίας αλλά μνημείο καπηλείας, παραχάραξης της ιστορίας και εθνομηδενισμού. Αποτελούν αφορμή για να βγαίνουν έξω στους δρόμους οι κουκουλοφόροι και να καταστρέφουν περιουσίες, να βεβηλώνουν μνημεία εθνικών αγώνων. Αυτοί είναι οι πάσης φύσεως αριστεροί που προσπαθούν να αποδείξουν ότι «τους ανήκει το Πολυτεχνείο», ως αποτέλεσμα την μεταξύ τους αντιπαράθεση, με απόδειξη τα πρόσφατα γεγονότα μεταξύ Αντιεξουσιαστών και Αναρχικών.

    Το ΜΕΤΩΠΟ Κυπρίων Φοιτητών Ηνωμένου Βασιλείου, θυμάται, τιμά και εμπνέεται από τον αγώνα των φοιτητών για ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ και ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, κατά του φασισμού και της καταπάτησης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Αυτά μαστίζουν και την πονεμένη μας Κύπρο λόγω του ιμπεριαλισμού της Τουρκίας από το 1974 μέχρι και σήμερα. Αναμφίβολα βέβαια, τασσόμαστε κατά της καπηλείας της εξέγερσης από την αριστερά. Οφείλουμε να σταθούμε αντάξιοι των ελληνικών αγώνων και όπως οι φοιτητές το 1973, κόντρα στο εφικτό και το ρεαλιστικό, να παλέψουμε για την απελευθέρωση της πατρίδας μας.

    Γραφείο Τύπου

    ΜΕΤΩΠΟ Κυπρίων Φοιτητών Ηνωμένου Βασιλείου  

     

  • Το ψευδοκράτος σας – η μισή μας πατρίδα

    downloadΛονδίνο, 15 Νοεμβρίου 2017

    Συμπληρώνονται σήμερα 34 χρόνια από την παράνομη ανακήρυξη του ψευδοκράτους, μια μέρα πόνου και αγανάκτησης για τους Έλληνες της Κύπρου και ταυτόχρονα μια μέρα εορτών και προκλήσεων από το κατοχικό καθεστώς. Με λύπη παρακολουθούμε κάθε χρόνο από τα ΜΜΕ τους χορούς και τα φαγοπότια που στήνονται στα κατεχόμενα αλλά και τη στρατιωτική παρέλαση η οποία και φέτος θα γίνει υπό το βλέμμα του Τούρκου Πρωθυπουργού, Μπιναλί Γιλντιρίμ.

    Η σημερινή μέρα, φέρνει στη μνήμη μας εκείνη την προκλητική ομιλία στην οποία προέβη ο Ραούφ Ντεκτάς  στο ΣΑ του ΟΗΕ, 3 μέρες μετά την παράνομη ανακήρυξη του ψευδοκράτους:

    “Για εμάς δεν υπάρχει κυβέρνηση της ΚΔ, η κυβέρνηση στο νότο αντιπροσωπεύει τους ε/κ και η κυβέρνηση στο βορά αντιπροσωπεύει τους τ/κ που μαζί δι-κοινοτικά συναποτελούν την κυβέρνηση της Κύπρου και προτείνω στην ε/κ πλευρά να κάτσουμε στο τραπέζι και να θεσπίσουμε αυτό το Δι-ζωνικό ΔΙ-κοινοτική Ομοσπονδιακό σύστημα

    Η ελληνοκυπριακή ηγεσία και γενικότερα οι πολιτικοί μας πρέπει επιτέλους να βγουν μπροστά και να διεκδικήσουν αυτά που δικαιούμαστε. Αντί λοιπόν να ευθυγραμμίζουν τις θέσεις τους με τον πάγιο, από το 1956 και εντεύθεν, τουρκικό στόχο και να ακολουθούν τυφλά τη γραμμή της ΔΔΟ που απαίτησε ο Ντεκτάς το 1983, τους καλούμε να  τοποθετήσουν το πρόβλημα στη σωστή του βάση, δηλαδή ως πρόβλημα εισβολής και κατοχής και να διεκδικήσουν μια λύση στη βάση ενός ενιαίου κράτους η οποία θα προσβλέπει στο καλό όλων των πολιτών της ΚΔ.  

    Το ΜΕΤΩΠΟ Κυπρίων Φοιτητών Ηνωμένου Βασιλείου αποφάσισε, ότι πέραν της πάγιας παρουσίας του στην αντικατοχική πορεία της ΕΦΕΚ στο Λονδίνο θα ενεργήσει μοιράζοντας τρίπτυχα φυλλάδια σε ξένους φοιτητές, σε πάνω από 10 πανεπιστήμια, με απώτερο σκοπό τη διαφώτιση τους περί της εισβολής, του τι συνέβηκε στις 15 Νοεμβρίου 1983 αλλά και άλλα ιστορικά γεγονότα του νησιού. Σαν ένα ανεξάρτητο και αυτόνομο κίνημα που είμαστε, θεωρούμε πάρα πολύ σημαντικό και έχουμε ως κύριο στόχο την προώθηση του κυπριακού ζητήματος προς τα έξω αφού πιστεύουμε πως οι προσπάθειες που γίνονται από το επίσημο κράτος δεν είναι αρκετές.


    Τέλος, ελπίζουμε, ανεξάρτητα από το αποτέλεσμα των επερχόμενων προεδρικών εκλογών, ότι η νέα ηγεσία του τόπου θα αναθεωρήσει τους στόχους της στο κυπριακό και αντί να ενδίδει σε απειλές που στόχο έχουν την επιβολή της ΔΔΟ, να θέσει τις βάσεις για μια πραγματικά δίκαιη λύση. Μια λύση η οποία θα απελευθερώσει τα κατεχόμενα εδάφη μας και θα μας δίνει το δικαίωμα να επιστρέψουμε στην Κερύνεια, την Αμμόχωστο, τη Μόρφου και τον Απόστολο Αντρέα.

    Γραφείο Τύπου
    ΜΕΤΩΠΟ Κυπρίων Φοιτητών Ηνωμένου Βασιλείου

  • 28η Οκτωβρίου 1940 – Ζήτω το Έθνος

    28_oktovriou_Λονδίνο, 28 Οκτωβρίου 2017

    77 χρόνια συμπληρώνονται σήμερα από τη μέρα που ο πιο πολύνεκρος πόλεμος στην ιστορία της ανθρωπότητας χτύπησε την πόρτα της Ελλάδας. Οι Ιταλοί, διάμεσο του πρέσβη τους στην Ελλάδα παραδίδουν στον Ιωάννη Μεταξά τελεσίγραφο το οποίο απαιτούσε τη διέλευση του ιταλικού στρατού μέσω των εδαφών του Ελληνικού κράτους.

    Η απάντηση του μεταξά – «Λοιπόν, αυτό σημαίνει πόλεμος!» – έμεινε στην ιστορία ως το θρυλικό ΟΧΙ. Ένα ΟΧΙ το οποίο ισοδυναμούσε με κάποια ΝΑΙ:

    – ΝΑΙ ΣΤΗΝ ΦΙΛΟΠΑΤΡΙΑ
    – ΝΑΙ ΣΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ
    – ΝΑΙ ΣΤΗ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ
    Για όλα αυτά τα ΝΑΙ, είπε ο ελληνικός λαός το ιστορικό ΟΧΙ του 1940.

    Ο Ελληνικός λαός αντιστάθηκε με απαράμιλλο σθένος ενάντια στις φασιστικές δυνάμεις του Άξονα. Οι ένοπλες δυνάμεις όχι μόνο επικράτησαν επί των Ιταλών αλλά εξαπέλυσαν αντεπίθεση διεισδύοντας στα Αλβανικά σύνορα καταλαμβάνοντας την Κορυτσά, τους Άγιους Σαράντα, το Αργυρόκαστρο και τη Χειμάρρα. Βλέποντας την άτακτη υποχώρηση του Μπενίτο Μουσολίνι, ο Χίτλερ αναγκάστηκε να επέμβει και να ενισχύσει την επίθεση στην ελληνική επικράτεια με Γερμανικές δυνάμεις. Όπως ήταν φυσικό, η Ελλάδα μη μπορώντας να τα βάλει ταυτόχρονα με τους Ιταλούς και τους Γερμανούς, υποτάχθει στις δυνάμεις του άξονα.

    Η σθεναρή αντίσταση της Ελλάδας δεν πέρασε απαρατήρητη από τη διεθνή κοινότητα. Κανείς δεν περίμενε από μια μικρή χώρα να υπερτερήσει των Ιταλών ούτως ώστε να χρειαστεί η παρέμβαση και της Γερμανίας. Χαρακτηριστικό του θαυμασμού που σκόρπισε η Ελλάδα αποτελούν οι δηλώσεις του Βρετανού πρωθυπουργού Winston Churchill ο οποίος επισήμανε ότι “Στο εξής πρέπει να λέμε όχι ότι οι Έλληνες πολεμούν σαν ήρωες αλλά ότι οι ήρωες πολεμούν σαν Έλληνες”.

    Το ένδοξο έπος του ’40 μας διδάσκει πως ο λαός, όταν είναι ενωμένος και προσηλωμένος στη μάχη για ελευθερία και υπεράσπιση των δικαιωμάτων του,  δύναται να ξεπεράσει εαυτόν και να πετύχει στόχους οι οποίοι φαντάζουν ακατόρθωτοι. Η Κύπρος, όντας επί 43 χρόνια μια από τις αλύτρωτες πατρίδες του ελληνισμού, οφείλει να παραδειγματιστεί από τα  επιτεύγματα του παρελθόντος. Εν αντιθέση με την πολιτική μας ηγεσία η οποία επί σειρά ετών δηλητηριάζει με τις υποχωρήσεις της την προσπάθεια για ένα ελεύθερο ενιαίο κράτος, οι πολίτες της Κυπριακής Δημοκρατίας έχουν το δικαίωμα να ΑΠΑΙΤΟΥΝ την απελευθέρωση των κατεχόμενων εδαφών τους, να ΖΗΤΟΥΝ την επιστροφή των περιουσιών τους και να ΑΓΩΝΙΖΟΝΤΑΙ για την αποχώρηση των κατοχικών στρατευμάτων και των παράνομων εποίκων. Επομένως, αν θέλουν οι κρατούντες τα ηνία του κράτους να τιμήσουν και να φανούν αντάξιοι του ηρωικού λαού που υπερασπίστηκε την εθνική κυριαρχία μας το 1940, ας αναθεωρήσουν την επιζήμια πολιτική που αξιώνει τη διάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας και ας επικεντρωθούν σε μια νέα στρατηγική η οποία θα θέτει ως στόχο την απελευθέρωση, τον εκσυγχρονισμό και την ενίσχυση του ανεξάρτητου κράτους μας.

    Γραφείο Τύπου

    ΜΕΤΩΠΟ Κυπρίων Φοιτητών Ηνωμένου Βασιλείου

  • Οκτωβριανά – Η εξέγερση του λαού για Ένωση με την Ελλάδα

    img_000110Λονδίνο, 21 Οκτωβρίου 2017

    Το 1878, οι Βρετανοί εξαγόρασαν την Κύπρο από τους μέχρι τότε κατακτητές Οθωμανούς, αλλαγή την οποία οι Έλληνες της Κύπρου θεώρησαν ως θετική λαμβάνοντας υπόψη την προσάρτηση των Επτανήσων στο Ελληνικό κράτος (1864) έπειτα από τη συγκατάθεση της Βρετανίας.

    Ο διαχρονικός πόθος της εποχής για Ένωση με την Ελλάδα αποτελούσε πάντα ένα αίτημα το οποίο οι Κύπριοι φρόντιζαν να γνωστοποιούν έμμεσα και άμεσα στους Βρετανούς αποικιοκράτες. Παρά τις έντονες προσπάθειες, το αποικιακό καθεστώς αρνείτω να λάβει μέρος σε οποιαδήποτε συζήτηση περί Ενώσεως. Αντ’ αυτού, ο τότε κυβερνήτης σερ Ρόλαντ Στόρς σε μια προσπάθεια να επιβληθεί επί των αυξανόμενων απαιτήσεων του λαού επέβαλε δυσβάσταχτους φόρους και επιχείρησε να αλλοιώσει την εθνική συνείδηση των Κυπρίων με επεμβάσεις στην παιδεία και την εκκλησία.

    Απαρχή της εξέγερσης αποτέλεσε η παραίτηση του μητροπολίτης Κιτίου Νικόδημου Μυλωνά από το νομοθετικό σώμα, μαζί με άλλους Έλληνες βουλευτές (17 Οκτωβρίου 1931). Μερικές μέρες αργότερα, σε διάγγελμά του στη Λεμεσό καλεί το λαό να αντισταθεί στους αποικιοκράτες:

    «Εν ονόματι Θεού και λαού κηρύττω την Ένωσιν μετά της μητρός Ελλάδος και την ανυπακοήν και ανυποταξίαν εις τους άνομους νόμους του ανήθικου φαύλου, και επονείδιστου καθεστώτος, όπερ καλείται ‘αγγλικόν καθεστώς»

    Στις 21 Οκτωβρίου, σε συγκέντρωση στη Λευκωσία ο λαός ξεσπά. Πλήθος κόσμου που συμμετείχε στη συγκέντρωση πορεύεται προς το Κυβερνείο για να επιδώσει ψήφισμα διαμαρτυρίας υπό τις ιαχές του Εθνικού Ύμνου. Ο κυβερνήτης Ρόλαντ Στόρς αρνείται να συνομιλήσει με το πλήθος και ενισχύει τη φρούρηση του κυβερνείου.

    Το οργισμένο πλήθος δεν πτοείται, συγκρούεται με τις δυνάμεις ασφαλείας και πυρπολεί το κυβερνείο. Οι Βρετανοί απαντούν με αληθινά πυρά ενάντια στους άοπλους διαδηλωτές με αποτέλεσμα ο Ονούφριος Κληρίδης να πέσει νεκρός και άλλοι 15 να τραυματιστούν.

    Το ΜΕΤΩΠΟ Κυπρίων Φοιτητών Η.Β. τιμά την πρώτη παλλαϊκή εξέγερση των Ελλήνων της Κύπρου για ένωση με την Ελλάδα. Εξέγερση η οποία προανήγγειλε και άνοιξε το δρόμο για τον εθνικοαπελευθερωτικό αγώνα της ΕΟΚΑ που ακολούθησε. Η σημαίνουσα εξέγερση των «Οκτωβριανών» του 1931 μας διδάσκει την επιμονή του λαού σε συγκεκριμένους στόχους οι οποίοι έχουν ως επίκεντρο την αυτοδιάθεση, την ελευθερία και τον ανθρώπινο σεβασμό. Στόχοι οι οποίοι δε διαπραγματεύονται, δεν αλλοιώνονται και σε καμία περίπτωση δεν ευθυγραμμίζονται με την απαράδεχτη θέση της ηγεσίας μας υπέρ μιας ρατσιστικής Δι-ζωνικής Δι-κοινοτικής Ομοσπονδίας η οποία εμπεριέχει διακρίσεις εις βάρος του λαού της Κύπρου και θέτει το νησί υπό τη σφαίρα επιρροής της Άγκυρας. Η εξέγερση των «Οκτωβριανών» μας θυμίζει πως ο λαός μας ουδέποτε υπόκυψε σε απειλές υπό τη δικαιολογία του «οδυνηρού συμβιβασμού» αλλά αγωνίστηκε και αντιστάθηκε υπέρ ελευθερίας και ανθρώπινου σεβασμού τα οποία ο κάθε άνθρωπος έχει δικαίωμα να απολαμβάνει.

    Γραφείο Τύπου

    ΜΕΤΩΠΟ Κυπρίων Φοιτητών Ηνωμένου Βασιλείου   

  • Οφειλόμενη απάντηση στον κ. Κώστα Ζαχαριάδη και μια ερώτηση  

     

    metopologoΛονδίνο, 12 Οκτωβρίου 2017

    Ο κ. Κώστας Ζαχαριάδης, δημοσιογράφος της εφημερίδας «Αλήθεια», με αφορμή το παιχνίδι ποδοσφαίρου Κύπρου – Ελλάδας, ούτε λίγο ούτε πολύ βρήκε αφορμή να τα βάλει με τον κυπριακό λαό μέσα από άρθρο του ημερομηνίας 9/10/2017. (https://alphanews.live/blog/chasame-ten-mpala).

    Ο δημοσιογράφος μέσα από μια επιφανειακή ανάγνωση των γεγονότων, στην οποία ποδοσφαιρικοποιεί την πολιτική και αφού αναγάγει το παιχνίδι σε ένα συμβάν διεθνούς σημασίας, καταλήγει στο συμπέρασμα πως η συλλογική κυπριακή συνείδηση δεν έχει εμπεδώσει και ταυτίσει την ύπαρξή της με τη δημιουργία του κυπριακού κράτους. Ο συλλογισμός του αυτός τον οδηγεί στο εξής ερώτημα: τι και ποιοι είμαστε τελικά; Δηλαδή για τον κ. Ζαχαριάδη το να λες και να αισθάνεσαι πως ανήκεις στο ελληνικό έθνος, αλλά και αυτό που ευρύτερα λέμε Ελληνισμό, είναι μία σύγχυση στο μυαλό μας. Ο κ. Ζαχαριάδης πρέπει να κατανοήσει ότι η Κύπρος είναι ένα κομμάτι του Ελληνισμού και όχι ένα υβριδικό κράτος στη βάση ΔΔΟ.

    Θα προσπεράσουμε το γεγονός πως η παράταξη με την οποία συστρατεύεται η εφημερίδα που ο κ. Ζαχαριάδης αρθρογραφεί είναι αυτή που συχνά-πυκνά εμφανίζει πρόβλημα διγλωσσίας. Από τις ελληνικές σημαίες και τους S-300, έχει προχωρήσει στην επαίνεση της εκ περιτροπής προεδρίας με σταθμισμένη ψήφο (βλέπε συνέντευξη του ΠτΔ στην εκπομπή «Τετ-α-τετ») «όπου δηλαδή με απλά λόγια δεκαέξι ελληνοκυπριακές ψήφοι ισοδυναμούν με μία τουρκοκυπριακή ψήφο» (βιβλίο «Σημαδεμένη Τράπουλα»).

    Στην ουσία, η στάση του κ. Ζαχαριάδη απηχεί τις απόψεις μιας μικρής ηγετικής ομάδας που εξουσιάζει τον τόπο και, αποτυγχάνοντας να αναγνωρίσει τα πραγματικά αίτια που μας έχουν φέρει σε αυτό το σημείο, ο κ. Ζαχαριάδης κρίνει καθέδρας τον κυπριακό λαό. Οι απόψεις αυτές επιδιώκουν σθεναρά την επιβολή της άποψης υπέρ ΔΔΟ. Αυτή η τάση για επιβολή δημιουργεί φυσικές αντιδράσεις στον λαό. Η αυθαίρετη υιοθέτηση απόψεων και στάσης στο εθνικό μας ζήτημα χωρίς ουσιαστικά τη συγκατάθεση του λαού, ως φυσική αντίδραση μετατοπίζει το κέντρο βάρους των απόψεων των πολιτών προς το δίκαιο και την απόρριψη ιδεών τύπου Απαρτχάιντ.

    Η φανερή προσήλωση του κ. Ζαχαριάδη σε αυτή την ελιτίστικη προσέγγιση εκπηγάζει από ένα γεγονός: ότι η σωστή ανάγνωση των γεγονότων θα οδηγούσε στην καταβαράθρωση των απόψεων αυτών και γενικότερα του ΔηΣυ,  με αποτέλεσμα να χαθεί το μαγικό της εξουσίας. Η πολιτική αυτή ηγεσία του τόπου επιθυμεί να απομακρύνει τον λαό από την εθνική του ταυτότητα, για να συνεχίζει να εξουσιάζει. Αδυνατεί να κατανοήσει πως ο λαός αντιδρά σε όλα αυτά που άλλοι αποφασίζουν για αυτόν.

    Βλέποντας αυτή την τραγική ολίσθηση στο εθνικό πρόβλημα, πώς μπορεί ο κυπριακός λαός να  αντιδράσει; Εμείς πολύ απλά και εντελώς καλοπροαίρετα θα θέλαμε να ρωτήσουμε τον κ. Ζαχαριάδη αν έχει ποτέ αναρωτηθεί για το τυχόν δικό του μερίδιο ευθύνης για την εικόνα αυτή που περιγράφει στον εν λόγω ποδοσφαιρικό αγώνα.

    Γραφείο Τύπου,

    Μέτωπο Κυπρίων Φοιτητών Η.Β

  • H ίδρυση και αναγκαία συνέχεια της Κυπριακής Δημοκρατίας

    kupros-oikonomia-simaia-krisiΗ σημερινή μέρα σηματοδοτεί την επίσημη επέτειο της ίδρυσης της Κυπριακής Δημοκρατίας. Ο ένδοξος εθνικοαπελευθερωτικός αγώνας της ΕΟΚΑ έλαβε τέλος στο Λονδίνο στις 19 Φεβρουαρίου 1959 όπου πίσω από κλειστές πόρτες ο Μακάριος συναίνεσε σε ένα τουρκικών προδιαγραφών σύνταγμα αγνοώντας το δικαίωμα αυτοδιάθεσης του λαού της Κύπρου όπως εκφράστηκε μέσα από το Ενωτικό δημοψήφισμα του 1950 και την ένοπλη εξέγερση του 1955. Με την επικύρωση των συμφωνιών Ζυρίχης-Λονδίνου γεννήθηκε η Κυπριακή Δημοκρατία η οποία  έκτοτε ποτέ δεν υπήρξε ένα αληθινά ανεξάρτητο και ελεύθερο κράτος.

    Το δοτό σύνταγμα του 1960 έδωσε τη δυνατότητα στην Τουρκία να ελέγχει την Κύπρο μέσω των ρατσιστικών και αντιδημοκρατικών προνοιών του Συντάγματος. Οι Τ/κ στα πρώτα τρία χρόνια ζωής της ΚΔ, εκμεταλλευόμενοι το δικαίωμα αρνησικυρίας και τις ρατσιστικές ποσοστώσεις σε δημόσια υπηρεσία και εκτελεστική εξουσία, δεν άφησαν ποτέ το κράτος να λειτουργήσει. Φυσικά οι ενέργειες των Τ/κ ήσαν σκόπιμες καθώς απώτερος σκοπός τους ήταν ο γεωγραφικός διαχωρισμός και η δημιουργία ενός ομόσπονδου κράτους, θέσεις οι οποίες διατυπώθηκαν και μέσα από τις εκθέσεις Πλάζα το 1965.

    Η προδιαγεγραμμένη Τουρκανταρσία του 1963, αποτέλεσε το επόμενο στρατηγικό βήμα της Τουρκίας για γεωγραφικό, διοικητικό και πληθυσμιακό διαμοιρασμό της Κύπρου. 11 χρόνια προετοίμαζαν οι Τούρκοι τους Τ/κ, διάστημα κατά το οποίο η Άγκυρα (με την ανοχή των Τ/κ) καλλιεργούσε τη διχόνοια και το μίσος ανάμεσα στο λαό της Κύπρου και μετέφερε οπλισμό στους θύλακες περιμένοντας την κατάλληλη ευκαιρία να εισβάλει, όπως και έπραξε στις 20 Ιουλίου 1974. Το καταδικασμένο να αποτύχει Σύνταγμα του 1960, άνοιξε τις Κερκόπορτες στην Τουρκία, «μετ’ ευχών» Μακαρίου, όταν ο τότε πρόεδρος της Κύπρου, με την πίεση των Καραμανλή και Αβέρωφ, συμφώνησε την εισαγωγή επεμβατικών δικαιωμάτων στις συμφωνίες Ζυρίχης-Λονδίνου.

    Η επέτειος της ίδρυσης της Κυπριακής Δημοκρατίας δεν αποτελεί μέρα χαράς αλλά μέρα περισυλλογής και προβληματισμού όσον αφορά τους τραγικούς χειρισμούς της ηγεσίας μας από τον Μακάριο μέχρι τον Αναστασιάδη. Όλες ανεξαιρέτως οι ηγεσίες της Κυπριακής Δημοκρατίας εθελοτυφλούν μπροστά στον πάγιο τουρκικό στόχο της Τουρκίας που δεν είναι άλλος από τον έλεγχο της Κύπρου μέσω γεωγραφικού, διοικητικού και πληθυσμιακού διαχωρισμού. Στόχος ο οποίος διατυπώνεται μέσα από τα έγγραφα Νιχάτ Ερίμ για «ανάκτηση της Κύπρου» (1956). Στόχος ο οποίος τέθηκε σε εφαρμογή με την Τουρκανταρσία το 1963 και την παράνομη εισβολή του 1974 και στόχος ο οποίος σήμερα αντικατοπτρίζεται μέσα από της πρόνοιες της Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας μέσω της οποίας η Τουρκία επιδιώκει να νομιμοποιήσει και να σφραγίσει το μακροπρόθεσμο σχεδιασμό της μετατρέποντας την Κύπρο σε προτεκτοράτο της Άγκυρας.

    Το ΜΕΤΩΠΟ Κυπρίων Φοιτητών ΗΒ, αναγνωρίζει την ανάγκη διατήρησης της Κυπριακής Δημοκρατίας ως το τελευταίο προπύργιο επιβίωσης του ελληνισμού στην Κύπρο. Για το λόγο αυτό εμμένουμε στη σταθερή θέση μας για επανατοποθέτηση του κυπριακού προβλήματος στη σωστή του βάση, δηλαδή ως πρόβλημα εισβολής και κατοχής. Παράλληλα, εκφράζουμε την ανησυχία μας για τις κινήσεις της πολιτικής μας εξουσίας η οποία ακολουθεί την ίδια πολιτική υποχώρησης και συμβιβασμού. Συμβιβασμοί και υποχωρήσεις που ξεκίνησαν από το δοτό Σύνταγμα του 1960 το οποίο ο Μακάριος αποδέχθει νομιζόμενος ότι οι αρνητικές πρόνοιες θα διορθώνονταν στην πορεία. Δυστυχώς τις ίδιες ψευδαισθήσεις τρέφουν και οι σημερινοί διζωνικοί κύκλοι θεωρώντας ότι τα αρνητικά στοιχεία μιας διζωνικής λύσης θα διορθωθούν από μόνα τους σε βάθος χρόνου. Αν το συναινετικό μοντέλο του 1960 κατέρρευσε μέσα σε μόλις 3 χρόνια, είναι δυνατό να θεωρούν κάποιοι ότι το ίδιο μοντέλο μέσω ΔΔΟ μπορεί να έχει τη παραμικρή ελπίδα να πετύχει;

    Τα χρόνια που ακολούθησαν της ίδρυσης της Κυπριακής Δημοκρατίας μας έδειξαν το ρόλο που διαδραματίζουν οι Τ/κ στην Κύπρο, δηλαδή ως ένα ακόμη στρατηγικό εργαλείο της Τουρκίας. Ρόλος ο οποίος υποβοηθείτω από τις δικοινοτικές πρόνοιες του συντάγματος. Η ανυπαρξία αποτρεπτικής στρατηγικής από μέρους των Ε/κ και η έλλειψη συνεννόησης μεταξύ Ελλάδας και Κύπρου, μας οδήγησαν στην αποδοχή ενός προβληματικού, ρατσιστικού και δυσλειτουργικού συντάγματος τη στιγμή μάλιστα που η πίεση βάραινε τους Βρετανούς και όχι τη δική μας πλευρά καθώς η ΕΟΚΑ δρούσε με επιτυχία στο πεδίο της μάχης.

    Παρά τη λανθασμένη πορεία του παρελθόντος, ακόμη και σήμερα οι πολιτικοί εκπρόσωποι αρνούνται να προβούν σε ενέργειες οι οποίες αντικατοπτρίζουν την επιθυμία των πολιτών όπως αυτή διατυπώθηκε μέσα από το δημοψήφισμα του 2004 και το ΟΧΙ στη Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία. Ο Μακάριος, το 1960 καταδίκασε το λαό με ένα Σύνταγμα το οποίο ήταν αντίθετο με την επιθυμία των Κυπρίων, αντίθετο με τον αγώνα της ΕΟΚΑ και είχε καταστροφικές συνέπειες για την Κύπρο μας οι οποίες αποτυπώνονται σήμερα στη βουνοκορφή του Πενταδάχτυλου. Είναι για αυτό το λόγο που απαιτούμε την άμεση σύμπλευση της ηγεσίας μας με τα «θέλω» των πολιτών και την επιδίωξη λύσης στη βάση ενός ενιαίου σύγχρονου κράτους-δικαίου, τη Συνταγματική αναθεώρηση των ρατσιστικών, δυσλειτουργικών και αντιδημοκρατικών προνοιών του 1960, την επανενσωμάτωση των κατεχόμενων εδαφών μας στην Κυπριακή Δημοκρατία και το σεβασμό του δικαιώματος της αυτοδιάθεσης του λαού της Κύπρου.  

     

    Γραφείο Τύπου

    ΜΕΤΩΠΟ Κυπρίων Φοιτητών Ηνωμένου Βασιλείου

     

  • Η Κύπρος και η επίσημη ίδρυση του Κουρδιστάν

    11900085_981416128583276_4590475661749929857_n

    Λονδίνο, 30 Σεπτεμβρίου 2017

    Οι εξελίξεις στη Μ. Ανατολή και η καίρια συμβολή των Κούρδων στην επικράτηση ενάντια στο λεγόμενο Ισλαμικό Κράτος έφεραν ξανά τον Κουρδικό λαό στο προσκήνιο. Στις 25 Σεπτεμβρίου, οι πολίτες της αυτόνομης κουρδικής περιοχής του Β. Ιράκ διενήργησαν δημοψήφισμα με το 93% των ψηφοφόρων να ζητά την ίδρυση ανεξάρτητου Κουρδικού κράτους.

    Παρά το γεγονός ότι ο κουρδικός λαός ζήτησε με τον πλέον ειρηνικό και δημοκρατικό τρόπο τη σύσταση ενός Κουρδικού κράτους, η κυβέρνηση του Ιράκ, υπό την ένθερμη στήριξη της Τουρκίας αμφισβήτησαν τη νομιμότητα του εν λόγο δημοψηφίσματος. Η δε Τουρκία ανέτρεξε στη συνήθης πολιτική του εκφοβισμού με τον Ερντογάν να εκτοξεύει απειλές για ενδεχόμενη εισβολή.

    Το Μέτωπο Κυπρίων Φοιτητών ΗΒ, τάσσεται ξεκάθαρα υπέρ των Κουρδικών αξιώσεων για ίδρυση κράτους. Η νομιμότητα του δημοψηφίσματος πηγάζει από το δικαίωμα της αυτοδιάθεσης των λαών το οποίο αναγνωρίζεται βάση διεθνούς δικαίου και καθορίζεται γραπτώς στον καταστατικό χάρτη του ΟΗΕ (Άρθρο 1, Παράγραφος 2).

    Πέραν τούτου, ο νόμιμος τρόπος με τον οποίο ο κουρδικός λαός επέλεξε να διεκδικήσει την ανεξαρτησία του δεν πρέπει να ταυτίζεται με τις παράνομες ενέργειες των Τ/κ στην προσπάθειά τους να αναγνωριστούν ως κρατική οντότητα. Το δικαίωμα ανεξαρτησίας των Κούρδων διαφέρει από την απαίτηση των τ/κ και των παράνομων εποίκων για «αυτονόμηση» – ίδρυση κρατιδίου – ίδρυση κράτους ή οποιαδήποτε άλλη αποσχιστική τάση.

    Η δημογραφική αλλοίωση του πληθυσμού της Κύπρου δια των εποίκων, ο εξαναγκασμός των προσφύγων να εγκαταλείψουν τις εστίες τους, η κατάσχεση περιουσιών και τη βίαιη μετακίνηση πληθυσμών αποτελούν παράνομες μονομερείς ενέργειες  – εγκλήματα πολέμου, επομένως δεν μπορούν να νομιμοποιηθούν. Σε αντίθεση με τους Τ/κ και τους εποίκους, η παρουσία του Κουρδικού λαού σε Τουρκία, Συρία, Ιράν και Ιράκ δεν ήταν αποτέλεσμα εισβολής/κατοχής, ούτε παράνομου εποικισμού. Επομένως η προσπάθεια της Τουρκίας για αναγνώριση του ψευδοκράτους ως οντότητα δε στηρίζεται με το δικαίωμα της αυτοδιάθεσης των λαών αλλά πηγάζει από τις παρανομίες και τα εγκλήματα της εισβολής του 1974.

    Παρά τη βασική αρχή του διεθνούς δικαίου η οποία προβλέπει ότι καμιά παρανομία δεν μπορεί να τύχει νομιμοποίησης, οφείλουμε να αναδείξουμε/αναγνωρίσουμε και τον υπαρκτό κίνδυνο για νομιμοποίηση των τετελεσμένων της εισβολής σε περίπτωση διζωνικής λύσης. Εάν ο λαός της Κύπρου μέσω δημοψηφίσματος αποδεχτεί το μοντέλο της ΔΔΟ, ταυτόχρονα, με δική μας συγκατάθεση νομιμοποιούνται οι γεωγραφικές, πληθυσμιακές και περιουσιακές αναπροσαρμογές.

    Επιπλέον, εάν ακολουθηθεί η ίδια πρακτική με το 2004 όπου έγιναν δύο χωριστά δημοψηφίσματα (σε ελεύθερες και κατεχόμενες περιοχές), τότε δημιουργείτε ο κίνδυνος να προκύψουν υπόνοιες για ύπαρξη δύο διαφορετικών λαών. Κατά συνέπεια, ανεξαρτήτως αποτελέσματος, θα υπάρχει μόνιμος κίνδυνος-απειλή από πλευράς τ/κ ως προς το δικαίωμα τους για αυτοδιάθεση το οποίο μπορούν να χρησιμοποιήσουν είτε για να δημιουργήσουν ξεχωριστή οντότητα, είτε για να κρατούν δέσμιο το διζωνικό κράτος.  

    Το ΜΕΤΩΠΟ Κυπρίων Φοιτητών ΗΒ στηρίζει το δικαίωμα ανεξαρτησίας του Κουρδικού λαού και τον αγώνα για επίσημη ίδρυση ενός Κουρδικού κράτους όχι μόνο στο Ιράκ αλλά σε όλες τις κουρδικές περιοχές της Τουρκίας, του Ιράν και της Συρίας. Ελπίζουμε ότι ο κουρδικός λαός θα τύχει της στήριξης της διεθνής κοινότητας ούτως ώστε σύντομα το Κουρδιστάν να αποτελέσει μια χώρα αναγνωρισμένη από τον ΟΗΕ, όπως άλλωστε θα ήταν και η επιθυμία του Θεόφιλου Γεωργιάδη ο οποίος έδωσε τη ζωή του για την Κύπρο, το Κουρδιστάν και την ελευθερία των λαών.

    Γραφείο Τύπου

    ΜΕΤΩΠΟ Κυπρίων Φοιτητών Ην. Βασιλείου

     

  • «Σκλάβοι στα όπλα!»

    Λονδίνο, 1 Απριλίου 2017

    1η Απριλίου 1955. Οι πρώτες βόμβες δονούν τα χώματα της πολύπαθης Κύπρου. Η ΕΟΚΑ, υπό τις εντολές του Γεώργιου Γρίβα (Διγενή) ξεκινά τον ένοπλο αγώνα «δια την αποτίναξη του αγγλικού ζυγού». Αίτημα μόνον ένα. Απελευθέρωση – Αυτοδιάθεση – ΕΝΩΣΗ. Ο προαιώνιος πόθος της Κύπρου για να ενσωματωθεί και επίσημα με τα υπόλοιπα ελληνικά εδάφη γίνεται η αιτία για την έναρξη ενός αγώνα ο οποίος θα αφήσει το δικό του στίγμα στη σύγχρονη Ελληνική ιστορία.

    1

    Η απόφαση για την έναρξη της ένοπλης σύγκρουσης με τους Βρετανούς δεν ήταν προϊόν μιας αυθόρμητης απόφασης η οποία πάρθηκε εν μια νυκτί. Αποτελεί συλλογική απόφαση ολόκληρου του Ελληνισμού της Κύπρου, ο οποίος στερήθηκε το δικαίωμα της επιλογής. Οι δήθεν φιλελεύθεροι Βρετανοί στέρησαν από τους Κύπριους με τον πλέον φασιστικό τρόπο το δικαίωμα της ελευθερίας όταν το 95.7% δια της ψήφου απαίτησε την ΕΝΩΣΗ με την μητέρα Ελλάδα. 

    Η πλειοψηφία των Κυπρίων αγκάλιασε τον αγώνα. Οι αγωνιστές, ένοπλοι και μη, συνέβαλαν ο καθείς με το δικό του τρόπο και τα μέσα τα οποία είχαν στη διάθεσή τους.
    Η συμβολή όλων ήταν καθοριστική:

     2

    Ο «Φιλελεύθερος» 8.2.1956:

    «Ο άριστος των μαθητών της Αμμοχώστου επυροβολήθη χθες και εφονεύθη υπό δυνάμεων ασφαλείας κατά την διάρκεια διαδηλώσεων. Η σφαίρα διέτρησε τον πνεύμονά του. Προτού εκπνεύσει ανεφώνησε: «ΖΗΤΩ Η ΕΝΩΣΙΣ». Όλα τα καταστήματα Βαρωσίων έκλεισαν εις ένδειξιν πένθους. Λιμενεργάται ηρνήθησαν να εκφορτώσουν στρατιωτικόν υλικόν. Η κηδεία του φονευθέντος μαθητού εγένετο αυθημερόν εις Ριζοκάρπασον»

    Ο αγώνας της ΕΟΚΑ δεν μπορεί να αφηγηθεί μέσα από λέξεις. Τον εξιστορούν τα μνημεία, τα κρησφύγετα, τα ποιήματα και τα τραγούδια μέσα από τα οποία το πνεύμα της λευτεριάς συνεχίζει να βιώνει στις καρδιές των Ελλήνων της Κύπρου.

    4

    3

     

    6

     

     

     

     

     

    5

     

     

     

     

     

    Από το μακρινό Ηνωμένο Βασίλειο, ως Κύπριοι φοιτητές του ΜΕΤΩΠΟΥ ΚΦΗΒ θεωρούμε υποχρέωση αλλά και καθήκον μας να τιμούμε κάθε 1η του Απρίλη τους ήρωες και τον αγώνα της ΕΟΚΑ. Οφείλουμε παράλληλα να αξιοποιήσουμε τα διδάγματα που άφησαν πίσω τους οι αγωνιστές «ως ιεράν παρακαταθήκην»  πάντοτε με σεβασμό στην ιστορική αλήθεια των γεγονότων. Ιστορική αλήθεια την οποία σήμερα οι τρόφιμοι του κάθε κόμματος προσπαθούν να στρεβλώσουν μεταφράζοντας την ιστορία παράλληλα με τις κομματικές τους ατζέντες. Με αφορμή λοιπόν την 1η Απριλίου κακίζουμε τη συμφωνία-συνεργασία των δύο κομμάτων ΔΗΣΥ – ΑΚΕΛ για να υπερψηφίσουν το νόμο του κατοχικού ηγέτη Ακιντζί ο οποίος απαίτησε να απαγορευτεί η ολιγόλεπτη αναφορά του Ενωτικού δημοψηφίσματος στα σχολεία. Η ΕΟΚΑ μας έδειξε το δρόμο της ΛΕΥΤΕΡΙΑΣ. Επομένως ο λαός δεν θα επιτρέψει στην εκάστοτε κυβέρνηση ή στο οποιοδήποτε κόμμα να ανοίξει τις πόρτες στον κατακτητή και να δώσει στους Τούρκους επεμβατικά δικαιώματα σε εσωτερικά ζητήματα της Κυπριακής Δημοκρατίας παραδίδοντας το τελευταίο οχυρό της ελευθερίας μας.

    Ζήτω η ΕΟΚΑ – Ζήτω η Κύπρος – Ζήτω το Έθνος

    Γραφείο Τύπου

    ΜΕΤΩΠΟ Κυπρίων Φοιτητών Ην. Βασιλείου

     

  • «Θα πάρω μιαν ανηφοριά…» – να βρω τη Λευτεριά!

    evagoras pallikaridis pafosΛονδίνο, 14 Μαρτίου 2017

    Ο μαθητής, ο ήρωας, ο ΕΥΑΓΟΡΑΣ.

    Πώς μπορεί κάποιος να αποτυπώσει μέσα σε λίγες λέξεις το έργο, τον ηρωισμό και την ανιδιοτέλεια του Παλληκαρίδη;

    «Θα πάρω μιαν ανηφοριά, θα πάρω μονοπάτια, να βρω τα σκαλοπάτια που παν στη Λευτεριά!»

    Μέσα από αυτούς τους στίχους, ο Ευαγόρας Παλληκαρίδης αποχαιρέτησε συγγενείς και φίλους και εντάχθηκε στις ένοπλες τάξεις της ΕΟΚΑ. Στόχος του μόνον ένας: η ΛΕΥΤΕΡΙΑ!

    Ο Ευαγόρας διατηρούσε πάντοτε ενεργό ρόλο καθώς ξεκίνησε το δικό του αγώνα για λευτεριά πριν ακόμα ξεκινήσει επίσημα ο αγώνας της ΕΟΚΑ. Όντας μαθητής ακόμα, το 1953, ανάγκασε τους Άγγλους να ακυρώσουν τους εορτασμούς για τη στέψη της βασίλισσας Ελισάβετ στην Πάφο. Έχοντας στο πλάι του πλήθος μαθητών, κατέβασε την Βρετανική σημαία και πρωτοστάτησε σε μεγάλη διαδήλωση κατά των αποικιοκρατών κατά την οποία οι μαθητές προκάλεσαν ζημιές και αφαίρεσαν τα εθνικά και βασιλικά σύμβολα των Βρετανών.

    Στις 18 Δεκεμβρίου, έπειτα από τη σύλληψη του Παλληακρίδη, ορίζεται η δίκη του. Μη αφήνοντας τους δικηγόρους του να τον υπερασπιστούν, αναφωνεί, έχοντας πλήρη συνείδηση, τα παρακάτω λόγια:

    «Γνωρίζω ότι θα με κρεμάσετε. Ό,τι έκαμα το έκαμα ως Έλλην Κύπριος όστις ζητεί την Ελευθερίαν του. Τίποτα άλλο». 

    Αυτός ήταν ο τρόπος που ο Ευαγόρας επέλεξε να αποδεχτεί τη μοίρα του. Με το κεφάλι ψηλά. Όπως ακριβώς έπραξε και ο Αυξεντίου («εγώ πρέπει να πεθάνω») και όλοι οι ήρωες της ΕΟΚΑ που έπεσαν κατά τη διάρκεια 55-59.

    Το βράδυ της 13ης Μαρτίου 1957, μόνο η αγχόνη κατάφερε να σιγήσει τον Ευαγόρα και την ιαχή του Εθνικού μας Ύμνου που αντιλαλούσε μέσα στο δωμάτιο όπου δολοφονήθηκε: «Απ’ τα κόκκαλα βγαλμένη των Ελλήνων τα ιερά…»

    Η σημερινή μέρα, αποτελεί μέρα μνήμης και τιμής στον ήρωα μαθητή της ΕΟΚΑ. Δυστυχώς όμως, μέρες σαν τη σημερινή δίνουν αφορμές στους υπέρμαχους της διζωνικής λύσης να παρερμηνεύσουν τις θυσίες των ηρώων που έπεσαν για τη λευτεριά. Θεωρούμε πως τέτοιες πρακτικές δεν τιμούν ούτε τα ίδια άτομα που τις υιοθετούν, πόσο μάλλον τη μνήμη των ηρώων μας των οποίων η δόξα χρησιμοποιείται από τους διζωνιστές ως «νότα πατριωτισμού» στις ενδοτικές αντζέντες του «συμβιβασμού».

    Ας σταματήσουν να βάζουν λόγια στο στόμα του Παλληκαρίδη και του κάθε Παλληκαρίδη, προσπαθώντας να δηλητηριάσουν τις αγνές προθέσεις και τον ανιδιοτελή αγώνα που έδωσαν οι ήρωες μιας άλλης εποχής. Μπορεί ο Βαγορής να έφυγε πριν 60 χρόνια αλλά φρόντισε να αφήσει πίσω του μηνύματα τα οποία θα δονούν τα ελληνικά χώματα της Κύπρου στους αιώνας των αιώνων. 

    «Τώρα κι αν είναι χειμωνιά, θα ΄ρθει το καλοκαίρι, Τη Λευτεριά να φέρει, σε πόλεις και χωριά».

    Γραφείο Τύπου

    ΜΕΤΩΠΟ Κυπρίων Φοιτητών Ην. Βασιλείου